Κι απόψε η ίδια τελετουργία: Ζεσταίνει τη σοκολάτα, βάζει το CD στο στερεοφωνικό, χαμηλώνει τα φώτα, σωριάζεται στην πολυθρόνα ξέπνοος από μια κόπωση περισσότερο ψυχική παρά σωματική, δεν είναι δα και τόσο γέρος. Με τα μάτια κλειστά ακούει έναν καταβεβλημένο David Bowie να τραγουδά με φωνή φθαρμένη από τον χρόνο το Κύκνειο Άσμα του, το ίδιο εκείνο τραγούδι που ακουγόταν στο βάθος στην μοιραία τους συνάντηση. Γιατί το κάνω αυτό πάλι; Τι νόημα έχει; αναρωτιέται κι ας ξέρει ήδη την απάντηση. Έπρεπε να προσέξω από τότε τα σημάδια… τώρα είναι πλέον αργά…
Man, she punched me like a dude
Hold your mad hands, I cried
‘Tis a pity she was a whore
‘Tis my curse, I suppose
That was patrol
That was patrol
This is the war
Black struck the kiss, she kept my cock
Smote the mistress, drifting on
‘Tis a pity she was a whore
She stole my purse, with rattling speed
That was patrol
This is the war
‘Tis a pity she was a whore
Man, she punched me like a dude
Hold your mad hands, I cried
‘Tis a pity she was a whore
‘Tis my fate, I suppose
For that was patrol
That was patrol
‘Tis a pity she was a whore
‘Tis a pity she was a whore
Τρίτη βράδυ στο γνωστό καφέ-μπαρ. Έξω παγωνιά, ψιλόβροχο και υγρασία, μέσα λιγοστοί θαμώνες, φοιτητόκοσμος κυρίως, νιώθει παρείσακτος ανάμεσα στη νεολαία.
Γελοίοι έρωτες, αταίριαστα ζευγάρια: Το κορίτσι πίνει παγωμένο λευκό κρασί, ο μεσόκοπος άντρας ζεστή μαύρη σοκολάτα. Χαλαρή κουβεντούλα, ουχί περί ανέμων και υδάτων, αλλά περί βροχών και δη χρυσών, ολόχρυσων. Δούναι και λαβείν: Ανταλλαγή εμπειριών, αναμνήσεων, φαντασιώσεων. Το μάθημα περιλαμβάνει και οπτικοακουστικό υλικό, διακριτικά σκυμμένη για να μην την αντιληφθεί κανείς, τού δείχνει στο κινητό της μια σκηνή εξεζητημένης ιαπωνικής πορνογραφίας omorashi: στο τελικό γκρο πλαν, ένα αξύριστο, κυριαρχικό αιδοίο ουρεί ανακουφισμένο σ’ ένα υποτακτικό στόμα εξίσου δασύτριχο, ενώ το μωσαϊκό της λογοκρισίας περισσότερο υπογραμμίζει παρά αμβλύνει την χυδαιότητα του στιγμιότυπου επιτείνοντας έτσι την ψευδαίσθηση των δύο συνωμοτών ότι εδώ συμπράττουν σε κάτι διαστροφικό και απαγορευμένο.
Και…
- Έχεις καυλώσει;
- Ναι, αλλά όχι απ’ την τσόντα.
Κάτω απ’ το τραπέζι, ο άπιστος Θωμάς ψηλαφεί επί των τύπων των ήλων για να επιβεβαιώσει του λόγου το αληθές. Όντως, Αληθώς Ανέστη.
…Black struck the kiss, she kept my cock…
- Από τι τότε;
- Σκέφτηκα κάτι βρώμικο.
- Και γιατί δεν το λες;
- Όχι, φοβάμαι ότι θα με κράξεις αγρίως.
- Δοκίμασέ με. Για πάμε.
Τόνος επιτακτικός που δεν σηκώνει αντιρρήσεις, είναι δεσποτική κι εκείνος ενδίδει εύκολα. Θα γίνει το δικό της.
…Smote the mistress, drifting on…
- Να… Σκεφτόμουν να πήγαινες στην τουαλέτα παίρνοντας μαζί σου το ποτήρι. Κοντεύει ν’ αδειάσει ούτως ή άλλως. Το χύνεις στην λεκάνη και το ξαναφέρνεις γεμάτο, ποιος θα το καταλάβει; Μετά παραγγέλνουμε άλλο για σένα…
Δεν απαντά, δεν σχολιάζει. Εκείνος δείχνει ανακουφισμένος· τουλάχιστον γλίτωσε την κατσάδα, από ‘δώ και πέρα όμως τι γίνεται; Τίποτα, η ώρα περνά, σε λίγο τα φώτα θα σβήσουν, αλλά να που την βλέπει ξαφνικά να σηκώνεται και να βαδίζει αποφασιστικά προς το μπάνιο.
- Κλείσε τα μάτια σου.
Μωρέ λες; Ανοίγει τα βλέφαρα… Μπα… όχι, δυστυχώς το ποτήρι είναι αφημένο πάνω στο τραπέζι, μισογεμάτο. Ή μισοάδειο, όπως το βλέπει κανείς. Κρίμα.
Κρίμα…;
Μένει προς στιγμήν μόνος, βυθισμένος στις ονειροπολήσεις του κι ούτε καν παρατηρεί πως απ’ το πιατάκι λείπουν τα δυο γεμιστά μπισκότα που σερβίρονται μαζί με την σοκολάτα. Εκείνη αργεί να βγει απ’ την τουαλέτα κι όταν επιτέλους επιστρέφει, έχει όψη αναψοκοκκινισμένη και θριαμβική, παιδί που έκανε την αταξία του δίχως να το πιάσουν στα πράσα.
- Άνοιξε το στόμα σου.
Τον ταΐζει, τον μπουκώνει.
- Μην το μασήσεις, μην το καταπιείς, κράτα το στη γλώσσα σου μέχρι να λιώσει.
Νοτισμένη γαλέτα, υφάλμυρη σοκολάτα, επίγευση γλυκερή και λασπώδης, η νοστιμιά του βούρκου. Αλλά λιώνει γρήγορα, τι κρίμα!
- Βρομιάρη!
- Σ’ ευχαριστώ.
‘Tis a pity she was a whore…
‘Tis a pity she was a whore…
Τι κρίμα που ήταν πόρνη…
***
Πηγαίνει τακτικά στο καφέ-μπαρ. Παραγγέλνει ζεστή σοκολάτα, γεύεται το μπισκότο με μάτια μισόκλειστα. Είναι η madeleine του.
Σχoλιάστε