Σκέψεις του συγγραφέα

  Ι. Προοίμιο Η χώρα τους ήταν φτωχική, η γη της άγονη και την μάστιζαν ξηρασίες. Λιγοστά τα γεννήματα μα τα στόματα περίσσια, σαν έφτανε η ώρα της μοιρασιάς, τις σιτοδείες διαδέχονταν οι εμφύλιοι πόλεμοι. [...]

Έφτασε απ’ τους πρώτους στην πλατεία, το πλήθος δεν είχε ακόμα συγκεντρωθεί. Ριψοκίνδυνο ήταν, όσο κι αν τον προστάτευε η μεταμφίεση, όλο και κάποιος θα μπορούσε να τον αναγνωρίσει. Έπρεπε όμως να το ρισκάρει αν [...]

  Συνεχώς η ίδια ιστορία. Ξανά και ξανά. Αρχίζει ωραία μα δεν τελειώνει το ίδιο καλά. Εκείνος κι εκείνη. Συναντιούνται, γνωρίζονται, ερωτεύονται. Μεγάλα λόγια, όρκοι, υποσχέσεις. Θα σ’ αγαπώ παντοτινά, δεν θα χωρίσουμε ποτέ, είσαι [...]

«Το Στοίχημα του Πασκάλ είναι το όνομα που δόθηκε σε ένα θεολογικό επιχείρημα που διατύπωσε ο Γάλλος φιλόσοφος και μαθηματικός Μπλεζ Πασκάλ στο περίφημο έργο του Στοχασμοί, το οποίο εκδόθηκε στα 1669, επτά χρόνια μετά [...]

Προχθές   Μετεωρολόγος είμαι, δουλεύω στην ΕΜΥ εδώ και 35 χρόνια. Άλλα 5 και βγαίνω στη σύνταξη. Αν προλάβω δηλαδή, με όλ’ αυτά που συμβαίνουν, ποτέ δεν ξέρεις. Απ’ τη δουλειά μου δεν έχω παράπονο, [...]

  Ι. Πραγματεία Περί της τέχνης του δημίου και της συμβολής του στην διαμόρφωση του δικονομικού μας συστήματος   Στη χώρα μας το λειτούργημα του δήμιου λογίζεται σεβαστό. Περιβάλλεται μάλιστα με μεγαλύτερο σεβασμό κι απ’ [...]

    Ούτε να τον θηλάσω δεν πρόλαβα· τον πήραν απ’ τα χέρια μου μέσα. Βασίλισσα! έτσι με προσκυνούσαν οι αυλικοί με σκυμμένο το κεφάλι, όμως τι ήμουνα στ’ αλήθεια; Δεκάξι χρονών κορίτσι, η φοβισμένη [...]

  Μονολογώ τώρα· μέρες ολόκληρες περιπλανιέμαι στους έρημους δρόμους της πολιτείας παραμιλώντας φωναχτά όπως οι τρελοί άλλοτε, τότε που οι λεωφόροι ήταν ακόμα γεμάτες περαστικούς και το πλήθος στριμωχνόταν στα πεζοδρόμια, κι ας ξέρω πως [...]

  Ετοιμάσου, έχεις επισκεπτήριο. Κοίταξε την φύλακα απορημένη. Επισκεπτήριο; Μα ποιος μπορεί να ήταν; Είκοσι χρόνια εδώ, κανείς δεν ήρθε να την επισκεφτεί, ούτε καν οι δικοί της. Μόνο κάτι δημοσιογράφοι στην αρχή, την περίοδο [...]

  Στον Χριστόφορο Πανταζή   Τα ρέστα μου, είπε κι έσπρωξε προς το κέντρο του τραπεζιού την τελευταία ντάνα από μάρκες που του είχαν απομείνει· εκείνες γκρεμίστηκαν πάνω στην πράσινη τσόχα όπως τα τούβλα ενός [...]